Yavuz `un Zerafeti....
Yavuz Sultan Selim Han döneminde,İran Hükümdarı Sah İsmail,kıymetli Mücevher ile dolu bir hediye sandıgı gönderiyor,Hünkara Sandık açılır.İçinden çeşit çeşit değerli taşlar,kıymetli atlas ,kadife kumaşlar çıkar. Fakat sandık açılır açılmaz etrafa pek fena koku yayılır.Önce hiç kimse bir anlam veremez,nadide mücevherle dolu sandıktaki bu fene kokuya.Sonra mesele anlaşılır.Sandığın dibine insan dışkısı doldurulmuş. Yani Şah İsmail aklı sıra padışaha hakaret ediyor. Yavuz Sultan Selim Emir verir"herkes düşünsün,bu edepsizliğe Osmanlı`nın Şanına yakışacak şekilde bir mukabelede bulunmalıyız" ve çözümü yine kendisi bulur. Aynı şekilde mücevher ve kumaşlarla süslü bir sandık hazırlatılır.Sandık içine o zamanın en nefis gül kokulu lokumlarından hazırlanılmış bir kutu yerleştirilir.Kutunun altaltındada,bir satırlık yazıdan ibaret,pusula(not) iliştirilir.Hediye sandığı itina ile süslendikten sonra Şah ismail`e gönderilir. Sandık Şah`ın huzurunda açılır.Sandık açılır açılmaz,etrafa mis gibi gül kokusu yayılır.Mücevher vs.gibi hediyeler takdim edildikten sonra Osmanlı Elçisi Şah`ın tedirgin olmaması için öce kendisi tatmak kaydıyla büyük bir saygı ve nezaketle Şah İsmail`e lokumdan takdim eder.Bilahare, görevliler,huzurda bulunanlara teker teker ikram etmeye başlarlar,lokumdan.Şah, bütün bu olup bitenlere bir anlam veremez. Osmanlı Elçisi Şah`ın şaşkınlığını gidermek için lokum kutusunun altına iliştirilmiş mütavazı pusulayı uzatır.Pusulayı okuyan Şah`ın gözünde bu sefer şaşkınlığının yerini büyük bir utanç ifadesi alır; "İSMAİL HERKES YEDİĞİNDEN İKRAM EDER" |